Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

6 Απριλίου 1987, Υφυπουργός Ι. Κουτσογιάννης : Η Προφητεία για τα πετρέλαια, το Αιγαίο και τους Τούρκους

του Λάζαρου Ελευθεριάδη 
από το site : aegeantimes.gr 

Ισως η μοναδική σοβαρή ομιλία Ελληνα κυβερνητικού ! Διαβάστε όλη τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας έτσι όπως την βρήκαμε στα πρακτικά της Βουλής! Κατόπιν, δώστε τη να την διαβάσουν τα παιδιά σας!!!

Το σύνθημα "Η Ελλάδα στους Έλληνες" συγκινεί ακόμη και συναρπάζει, όμως κατόρθωσαν οι “υπαλληλίσκοι απόγονοι” και ένα πολιτικό προσωπικό ανάξιο των περιστάσεων, να το μεταμορφώσουν σε γραφή και ρήση κενού περιεχομένου. 

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι Πατριώτες, όμως στις πολιτικές ηγεσίες και γενικά στο σύστημα εξουσίας (Οικονομικό, πολιτικό κατεστημένο, μέρος τού δήθεν Πνευματικού Κόσμου, ΜΜΕ κ.α.) βλέπουμε το αντίθετο. 

Πως και γιατί συμβαίνει αυτό; 

Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα-απορία δικαιούται να την δώσει κάθε Έλληνας, αφού πρώτα ασκήσει έντονη αυτοκριτική.

Στα πρακτικά της βουλής, τα οποία ακολουθούν, και τα οποία αφορούν τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε, στις 6 Απριλίου του 1987, είναι δυνατόν να διαβάσει κανείς, και να κατανοήσει επαρκώς, το πόσο καλά γνώριζαν οι Ελληνικές κυβερνήσεις και το πολιτικό προσωπικό της χώρας, την ύπαρξη του Αιγαιακού Ελληνικού πετρελαίου, αλλά συγχρόνως και το τι φοβήθηκαν και δεν προχώρησαν στην άντλησή του.

Ποία φοβικά σύνδρομα διακατέχουν αυτό το πολιτικό προσωπικό, το οποίο συμπεριφερόμενο ώς «συμπλεγματικό υπαλληλάκι» εμπορικού της δεκαετίας του 30, αδυνατούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να διασφαλίσει τα συμφέροντα του Ελληνικού Έθνους.

Ως ερινύες δε, θα τους βασανίζουν, αυτούς τουλάχιστον οι οποίοι είχαν ή έχουν λίγη “τσίπα”.

Η συνεδρίαση έγινε το 1987, αλλά είναι σαν να έγινε εχθές.

Όποιος διαβάσει τα παρακάτω αποσπάσματα των πρακτικών της Βουλής, θα το θεωρήσει στη κυριολεξία ως μία “προφητεία”. 

Και όμως, ήταν η “γνώση”, που μέχρι σήμερα, επιμελώς έκρυβε το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό, από τους πολίτες αυτής της χώρας. 

Μάλιστα, το εγκληματικά φερόμενο, ίδιο πολιτικό προσωπικό, σήμερα υιοθετεί την παράδοση της χώρας και την άλωσή της, παραχωρώντας Εθνική κυριαρχία, ξεπουλώντας κάθε εθνική περιουσία και παραδίδοντας τον δημόσιο πλούτο στα χέρια ξένων.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Δ’ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)
ΣΥΝΟΔΟΣ Β’
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. ΓΙΑΝΝΗ Ν. ΑΛΕΥΡΑ
ΤΟΜΟΣ ΕΚΤΟΣ
Συνεδριάσεις 4Β’ – ΡΣΤ’
17 Μαρτίου 1987 – 27 Απριλίου 1987
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΑ’ . . 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1987 , Σελίδα, 5159

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Γιάννης Ν. Αλευράς).

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, χωρίς να θέλω να δημιουργήσω προβλήματα στην όλη διαδικασία, θέλω να γραφεί στα πρακτικά, να διατυπώσω κι εγώ τη διαμαρτυρία μου, διότι ξέρω ότι 4-5 συνάδελφοι, που είναι στην Αίθουσα, πιθανώς δεν θα με ακούσουν, λόγω της κόπωσης.

Διαμαρτύρομαι, λοιπόν κι εγώ, και ξεκινώ την ομιλία μου τονίζοντας, ότι αυτή δεν θα είναι κάποια ομιλία με συνέχεια, με συγκεκριμένη δομή. Θα αναφερθώ σε 3-4 σημαντικά κατά την άποψη μου ζητήματα, που εν τούτοις και αυτά είναι πτυχές του όλου ζητήματος, το οποίο συζητούμε σήμερα.

Στην αρχή θέλω να αναφερθώ για λίγο στο ιστορικό του θέματος.

Έχει γραφτεί στον ξένο Τύπο, αλλά και στον ελληνικό, ότι γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’60, δηλαδή 2-3-5 χρόνια πριν από το 70, οι Αμερικανοί ολοκλήρωσαν τις έρευνες που έκαναν στην περιοχή μας για τα κοιτάσματα πετρελαίου και επεσήμαναν με τους δορυφόρους τους κοιτάσματα στο Βόρειο Αιγαίο. Ακολούθησε, η χαρτογράφηση αυτών των κοιτασμάτων με βάση τα στοιχεία που συνέλεξαν οι δορυφόροι και στην συνέχεια είχαμε από την πλευρά των Αμερικανών πάντοτε, την επεξεργασία των σχετικών στοιχείων.

Φαίνεται ότι οι Αμερικανοί έβγαλαν τα εξής περίπου συμπεράσματα : Ότι υπάρχουν κατ’ αρχήν κοιτάσματα πετρελαίου, πιθανώς πλούσια, και σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης του 1958, που αναφέρεται στα θέματα της υφαλοκρηπίδας, αλλά και σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης που ρυθμίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα, αυτά τα κοιτάσματα, είναι ελληνικά.

Οι εκτιμήσεις που έγιναν θα πρέπει να ήσαν οι εξής : Με την άντληση των πετρελαίων αυτών από τους ίδιους τους Έλληνες θα προέκυπτε μία ισχυροποίηση της Ελλάδος, ισχυροποίηση οικονομική, πολιτική και στρατιωτική.

Δεύτερο στοιχείο είναι, ότι αυτή η πρώτη εκτίμηση θα μπορούσε να οδηγήσει αργότερα σε μείωση ή και εξάλειψη της επιρροής των Αμερικανών στη Χώρα μας και επομένως θα προέκυπτε μακροπρόθεσμα μία ζημία στα πολιτικοστρατιωτικά, αλλά και οικονομικά συμφέροντα των Η.Π.Α.

Ακολούθησε η χάραξη της πολιτικής, από την πλευρά των Αμερικανών, στο συγκεκριμένο κρίσιμο χώρο του Αιγαίου με βάση αυτά τα δεδομένα.
Έχει δημοσιευτεί στον ξένο Τύπο, έχει γραφτεί και έχει συζητηθεί και εδώ στην Ελλάδα, ότι κατά πάσα πιθανότητα, κατά πάσα βεβαιότητα θα έλεγα, οι Αμερικανοί έδωσαν αυτούς τους χάρτες στους Τούρκους, οι οποίοι στη συνέχεια τους δημοσίευσαν ως δικούς τους χάρτες. 

Είναι φυσικό να ξέρουμε όλοι, ότι οι Τούρκοι δεν είχαν δυνατότητες να βρουν τα πετρέλαια, ούτε φυσικά να φτιάξουν χάρτες, τους οποίους αργότερα δημοσίευσαν. 

Αυτή είναι εργασία των Αμερικανών. Υπέδειξαν στη συνέχεια στους Τούρκους να θέσουν τις αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις τους. Από τότε υποστηρίζουν σε κάθε περίπτωση τις διεκδικήσεις αυτές των Τούρκων. Αυτά είναι γνωστά.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω, ότι καθοδηγούν τους Τούρκους στην κλιμάκωση των πιέσεων και στις διάφορες σχετικές μεθοδεύσεις.

Το τελευταίο που μπορούμε να πούμε είναι, ότι οι Αμερικανοί εξοπλίζουν τους Τούρκους με ρυθμούς τους οποίους δεν μπορεί να παρακολουθήσει η Χώρα μας. 
Οι Αμερικανοί δηλαδή, με απλά λόγια, προτίμησαν αυτή τη συνταγή της ανάμιξης των Τούρκων στις ελληνικές υποθέσεις, επειδή αυτή είναι μία δοκιμασμένη μέθοδος από τους Άγγλους στην Κύπρο και μάλιστα με πολλή επιτυχία. Η άποψη μου είναι, ότι εδώ έχει εφαρμοστεί η κλασική μέθοδος του διαίρει και βασίλευε.

Οι Τούρκοι, όταν θα πήραν αυτά τα στοιχεία, είναι φυσικό να ανησύχησαν, γιατί γνωρίζουν ότι μια Ελλάδα ισχυρή όχι μόνο δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εκβιασμών, προκλήσεων και ληστείας, αλλά σύμφωνα και με τους δικούς τους πάγιους φόβους μπορεί αυτό να σημάνει το τέλος των ονείρων τους για μια νέα οθωμανική αυτοκρατορία και για άλλα τέτοια κωμικά πράγματα.

Έχουμε επομένως εδώ να παρατηρήσουμε, ότι αμερικανικά και τουρκικά συμφέροντα συμπίπτουν και γι’ αυτο ακριβώς υπάρχει ένα είδος κοινής πολιτικής και στενής συνεργασίας Αμερικανών και Τούρκων, αλλά φυσικά για διαφορετικούς λόγους. Όλες οι ενέργειες των Τούρκων από τότε έχουν ως αίτιο τους πιο πάνω λόγους και είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αναφέραμε.

Επομένως, από δω και πέρα πρέπει να περιμένουμε ότι θα εξακολουθήσει η ίδια κατάσταση και δεν πρέπει κανείς Έλληνας να αυταπατάται, ότι μπορεί να υπάρξουν καλές προθέσεις, διάλογος με αποτελέσματα και όλα τα σχετικά.

Εκείνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι, ότι χρειάζεται επαγρύπνηση απ’ όλους, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, διπλωματική επίθεση, διεθνή ερείσματα, ισχυρή οικονομία, ομοψυχία, δραστηριοποίηση όλων των εθνικών δυνάμεων, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα για όλα τα ενδεχόμενα και λεπτοί χειρισμοί.

Αυτά αναφέρονται στο παλαιό ιστορικό του θέματος και νομίζω ότι ήταν χρήσιμο να αναφερθούν, για να μπορούμε να έχουμε τη γενική πορεία από παλαιότερα μέχρι σήμερα, γιατί έτσι ερμηνεύονται τα γεγονότα και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε σωστές εκτιμήσεις και να πάρουμε σωστές αποφάσεις.

Ένα άλλο σημαντικό θέμα, που πρέπει να αναφέρω, είναι το πρακτικό της Βέρνης. Θυμάστε ότι τον Αύγουστο του 1976 υπήρξε μια συμφωνία των Υπουργών Εξωτερικών Μπίτσιου και Τσαγλαγιανγκίλ που οδήγησε στην Έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου. Αργότερα στις 2. 11. 76 υπήρξε μια συνάντηση Τζούνη και Μπριγκέλ και απ’ αυτή προέκυψε το πρακτικό της Βέρνης, που υπεγράφη στις 11 Νοεμβρίου. Το περιεχόμενο ήταν δέσμευση και από τις δύο πλευρές για αποφυγή προκλήσεων στο χώρο του Αιγαίου κατά τη διάρκεια του διαλόγου.

Έχω εδώ το κείμενο και θα το διαβάσω για τα πρακτικά. Αναφέρομαι στα άρθρα 6 και 7 του πρακτικού της Βέρνης:

«Αρθρο 6: Τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση όπως απόσχουν πάσης πρωτοβουλίας ή πράξεως σχετικής προς την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, η οποία θα ηδύνατο να παρενοχλήσει τη διαπραγμάτευση.

Αρθρο 7 : Τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση, όπως, καθ’ όσον αφορά στις διμερείς των σχέσεις, απόσχουν πάσης πρωτοβουλίας ή πράξεως, η οποία θα έτεινε να μειώσει το κύρος του ετέρου».

Αν προσέξατε θα δείτε, ότι αυτά τα δύο άρθρα είναι διατυπωμένα τόσο ελεύθερα, ώστε να μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ερμηνεία από την πλευρά της Τουρκίας. 
Και ξέρετε πόσο κακόπιστοι είναι οι Τούρκοι και πόσο εφαρμόζουν ή όχι τις διεθνείς συμβάσεις, στις οποίες έχουν δεσμευθεί.

Είμαστε τώρα βέβαιοι, ότι ο διάλογος αυτός με βάση τις γνωστές τουρκικές διεκδικήσεις δεν θα μπορούσε ποτέ να καταλήξει σε συμφωνία.

Απλά οι Τούρκοι επεδίωκαν και πέτυχαν, τον ατέρμονα διάλογο, με σκοπό την παρεμπόδιση ή διακοπή της εκμετάλλευσης των ελληνικών πετρελαίων από τους Έλληνες. Και αυτό οι Τούρκοι το επέτυχαν, έως ότου ετοιμαστούν, δηλαδή έως ότου αποκτήσουν την αναγκαία στρατιωτική υπεροχή, για να μας επιτεθούν και να μας αρπάξουν τουλάχιστον το μισό Αιγαίο, όπως αυτό υπάρχει στα σχέδια τους και επανειλημμένα έχει διακηρυχθεί από την πλευρά τους.

Τα λάθη της Κυβέρνησης Καραμανλή στην περίπτωση αυτή της υπογραφής του πρωτοκόλλου είναι, πρώτο, ότι έκανε διάλογο με τους Τούρκους, καθ’ ην στιγμή οι Τούρκοι κατείχαν το 40% της Κύπρου. 

Το δεύτερο ότι άρχισαν ένα διάλογο, ο οποίος λόγω των διαφανών προθέσεων των Τούρκων δεν μπορούσε να καταλήξει σε αποτέλεσμα και τρίτο δεν συμφωνήθηκε αρχή και τέλος αυτού του διαλόγου. Ήταν δηλαδή αυτό ακριβώς που επεδίωκαν οι Τούρκοι. 

Αυτό βέβαια δεν μπορούμε να πούμε ότι το έκανε ηθελημένα η τότε Κυβέρνηση. 
Οπωσδήποτε, όμως, επιτεύχθη με πίεση των Τούρκων, με φανερό σκοπό να σταματήσουν επ’ αόριστον οι έρευνες για ανεύρεση και εκμετάλλευση πετρελαίων στο Αιγαίο.

Ποιά είναι τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν οι Τούρκοι, πώς κατάφεραν να πείσουν την Κυβέρνηση να δεχθεί τέτοια εξέλιξη, αυτό δεν φαίνεται ότι το γνωρίζουμε ακριβώς.

Αφήνουμε το θέμα αυτό στους ιστορικούς.

Η διακοπή του διαλόγου από την σημερινή Κυβέρνηση κατέστησε το πρακτικό της Βέρνης ανενεργό. Εμείς δεν έχουμε, κύριοι συνάδελφοι, να φοβηθούμε τίποτα για να είμαστε ευάλωτοι σε πιέσεις των Τούρκων.

Σήμερα εμείς μπορούμε, εάν κρίνουμε κατάλληλο τον χρόνο, να προχωρήσουμε σε έρευνες και εκμετάλλευση των πετρελαίων χωρίς καμιά δέσμευση.

Με το νομοσχέδιο αυτό η Κυβέρνηση αποκτά τον έλεγχο των αποφάσεων του κονσόρτσιουμ και ρυθμίζει τις εξελίξεις σύμφωνα με τα συμφέροντα του ελληνικού Λαού και διασφαλίζοντας τα γενικότερα συμφέροντα της.

Πριν κλείσω αυτό το θέμα θα ήθελα να θυμίσω και να σημειώσω, ότι τον Μάρτιο του 1978 συναντήθηκαν στο “Μοντραί”, οι Πρωθυπουργοί Ελλάδος–Τουρκίας, οι κύριοι Καραμανλής και Ετσεβίτ, προκειμένου, όπως ανακοινώθηκε τότε -διαβάζω επακριβώς- «να αποκατασταθεί ένας διάλογος ο οποίος δυνατόν να άρει τα εμπόδια προς εξεύρεση αμοιβαίως ικανοποιητικών λύσεων στα ελληνοτουρκικά προβλήματα». Τότε θυμάστε έγινε και η διακοπή των ερευνών.

Τώρα εκείνο που εγώ έχω να σημειώσω είναι, πώς είναι δυνατόν να υπάρξουν αμοιβαίως ικανοποιητικές λύσεις με κατεχόμενη από τους Τούρκους την Κύπρο, με συνεχείς απειλές και παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, με προκλητικές διεκδικήσεις σε βάρος μας και τόσα άλλα αμέτρητα, εμείς τελικά δεν το κατανοούμε.
Επίσης είναι σημαντικό να αναφέρω για να γραφτεί στα πρακτικά, ότι η συζήτηση εκείνη Καραμανλή και Ετσεβίτ έγινε χωρίς ημερήσια διάταξη.

Κράτησε πάρα πολλές ώρες και εξ όσων τουλάχιστον έχουμε διαβάσει στον Τύπο δεν κρατήθηκαν πρακτικά.

Ακολούθησε μία συνάντηση ακόμα στις 10 Μαίου του 1978 στην Ουάσιγκτον, η οποία κατέληγε σε διατύπωση ευχών, αλλά δε φαίνεται ότι και από αυτή τη συνάντηση μάθαμε πολλά πράγματα για το τι ακριβώς συζητήθηκε.

Η ουσία είναι, ότι το πρακτικό της Βέρνης ίσχυσε εκείνα τα χρόνια με απαίτηση των Τούρκων και βέβαια επί ζημία των δικών μας συμφερόντων.

Ότι το πρακτικό αυτό υπήρξε επιζήμιο για τα εθνικά μας συμφέροντα, αποδεικνύεται, και εκ του ότι οι Τούρκοι το επικαλούνται συνεχώς ακόμη και τώρα που δεν υπάρχει διάλογος και που επομένως δεν έχει καμιά ισχύ.

Θέλω να πω λίγα λόγια για την αιγιαλίτιδα ζώνη και ελπίζω στο τέλος να σας δώσω την εικόνα ενός σεναρίου, που κυκλοφόρησε τις τελευταίες εβδομάδες.

Το θέμα της αιγιαλίτιδος ζώνης είναι γνωστό, αλλά θέλω να επισημάνω ορισμένα πράγματα.

Το πρώτο είναι ότι έχουμε δικαίωμα επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης, απόλυτο δικαίωμα, στα 12 ναυτικά μίλια. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαμε να διασφαλίσουμε τις θέσεις μας στο Αιγαίο γενικά, και ειδικότερα στο θέμα της υφαλοκρηπίδας, χωρίς μεγάλες διεθνοπολιτικές τριβές. 

Η Τουρκία το γνωρίζει αυτό και επικαλείται την αρχή, της ευθυδικίας και την αρχή της επιείκειας, οι οποίες δεν μπορούν βέβαια να προσφέρουν στους Τούρκους καμιά σοβαρή νομική θεμελίωση. 

Γι’ αυτό ακριβώς η Τουρκία μάς απειλεί με πόλεμο, σε περίπτωση δηλαδή που εμείς θα προχωρήσουμε στην επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στη Χώρα μας.

Εγώ μπορώ να αναφέρω κάτι εδώ στη Βουλή υπεύθυνα. «Ότι δηλαδή γνωρίζω με απόλυτη βεβαιότητα, ότι και οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ δεν επιθυμούν την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στον χώρο του Αιγαίου από 6 σε 12 ναυτικά μίλια. 

Και δεν το επιθυμούν, διότι όταν γίνει αυτή η επέκταση όχι μόνο κατοχυρώνονται τα δικαιώματα μας στο χώρο του Αιγαίου και γίνονται αναμφισβήτητα, αλλά καταρρέει και όλη η πλαστή επιχειρηματολογία, περί του ότι η Τουρκία είναι χώρος με μεγαλύτερη στρατηγική σημασία από αυτή της Ελλάδος. Αυτό τι κάνει; Ανατρέπει τα δεδομένα και τους συσχετισμούς της περιοχής όπως είναι σήμερα. Και αυτό επίσης θα είχε σαν αποτέλεσμα, ότι το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί δεν θα μπορούν να ελέγχουν το χώρο όπως έχουν συνηθίσει.

Μπορώ να σας βεβαιώσω, ότι αυτή η δυνατότητα που έχουμε, για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια, είναι, ένα πανίσχυρο όπλο στα χέρια της όποιας ελληνικής κυβέρνησης και πρέπει να γίνεται έντονη εκμετάλλευση στις όποιες διαπραγματεύσεις για τα εθνικά μας θέματα.

Έχω και μια άλλη πρόταση κατά τη γνώμη μου σημαντική. Έως ότου δηλαδή αντιμετωπίσουμε το θέμα της υφαλοκρηπίδας, συνολικά, δικαιούμεθα και μπορούμε να προβούμε σε τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης, χωρίς μάλιστα να δημιουργηθούν και εμπλοκές.

Προτείνω συγκεκριμένα την επέκταση της αιγιαλίτιδος ζώνης της νήσου Θάσου από 6 ναυτικά μίλια σε 12 ναυτικά μίλια. Επαναλαμβάνω, ότι προτείνω την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μόνο της νήσου Θάσου. Θα μπορέσουμε έτσι απερίσπαστοι να προχωρήσουμε σε έρευνες και εκμετάλλευση των εκεί κοιτασμάτων, χωρίς προβλήματα. Η Τουρκία, αφ’ ενός μεν δεν ενοχλείται από αυτή τη συγκεκριμένη επέκταση, αφ’ ετέρου δε, δεν δικαιούται να αντιδράσει, διότι η ίδια η Τουρκία είχε επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη και στον Εύξεινο Πόντο και νότια προς την πλευρά της Κύπρου.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ : Η Κυβέρνηση το δέχεται;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ : Εγώ το προτείνω αυτό κύριε συνάδελφε. Εγώ, ο Βουλευτής Κουτσογιάννης. Εγώ, παρακαλώ την Κυβέρνηση, αφού το αναφέρετε, να μελετήσει με προσοχή αυτή την πρόταση για τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης και πιστεύω ότι έτσι λύνονται πολλά προβλήματα. Οι μεγάλες δυνάμεις επίσης δεν εμποδίζονται στην περίπτωση αυτή στη ναυσιπλοΐα τους ή στην κίνηση πολεμικών σκαφών τους στην περιοχή.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ : Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η πρόταση σας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ : Είναι δική μου, δεν έχω καμία συνεννόηση ούτε με τον κ. Υπουργό, ούτε με την Κυβέρνηση γενικότερα. Και η Νέα Δημοκρατία και η ΔΗΑΝΑ, δυστυχώς κατά τη γνώμη μου, επιμένουν να κτυπήσουμε ανατολικά της Θάσου στα 11 μίλια.

ΗΛΙΑΣ ΜΑΛΕΒΙΤΗΣ : Εμείς δεχόμαστε την πρόταση τη δική σας εάν το δεχθεί η Κυβέρνηση.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ : Αναφέρομαι σ’ αυτά που είπατε περί Ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδος. Θα μου επιτρέψετε να πω, ότι σύμφωνα με όσα διάβασα στις εφημερίδες οι Τούρκοι δέχονται αυτό το σημείο, δηλαδή να κτυπήσουμε εμείς 11 μίλια ανατολικά της Θάσου. 

Το ερώτημα είναι γιατί το δέχονται. Είναι προφανές, ότι αμέσως μετά οι Τούρκοι θα προχωρήσουν σε γεώτρηση, η οποία θα είναι εκτός των δικών μας χωρικών υδάτων και έτσι θα προκληθεί σύγκρουση ή οπωσδήποτε εμπλοκή δεν ξέρω ποιας έκτασης και ποίας μορφής, κατά τη γνώμη μου αυτό ήταν το σενάριο. 

Και στις δυο περιπτώσεις θα είχαμε πτώση της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και πιθανώς και διχοτόμηση στο Αιγαίο. Αυτό είναι, μέσα στα σενάρια. Εγώ από τα στοιχεία που έχω δεν βλέπω ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη για μεγάλη σύγκρουση και μπορώ να πω, γιατί δεν θα είχαμε τέτοια σύγκρουση, αλλά δεν πρέπει να παραλείψω να πω ότι τον τελευταίο μήνα πριν από την σύγκρουση παρατηρήθηκε μία μεγάλη και έντονη κινητικότητα.
Οι (Κάσπαρ) Ουάϊνμπεκερ, Περλ, γνωστοί τουρκόφιλοι και ανθέλληνες να βρίσκονται 1, 2 βδομάδες στην Αγκυρα, ο Οζάλ να πηγαίνει στην Αμερική, να κάθεται εκεί αρκετές μέρες και στη συνέχεια να πηγαίνει στο Λονδίνο. 

Αυτή όλη η κινητικότης, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι καθόλου συμπτωματική και κατά τη δική μου άποψη ταυτίζεται με τα γεγονότα και τις εξελίξεις εκείνων των ημερών. Ίσως αυτό έγινε, διότι η Κυβέρνηση έχοντας πιθανώς κάποιες πληροφορίες -δεν το γνωρίζω αυτό επίσημα- πρόλαβε και προχώρησε στη διατύπωση αυτού του σχεδίου νόμου.

Όταν οι κύριοι αυτοί είδαν ότι το σενάριο δεν μπορούσε να προχωρήσει, να ασκήσουν πιέσεις και εκβιασμούς κ.λπ., τότε προχώρησαν στο δεύτερο σενάριο. Αυτή είναι η άποψη μου και θα παρακαλέσω να την έχετε υπόψη σας στις αναλύσεις που γίνονται. Υπάρχει περίπτωση να υπάρξει σύγκρουση Ελλάδος–Τουρκίας; Αυτό συμφέρει την Ελλάδα; Συμφέρει την Τουρκία;

Συμφέρει το ΝΑΤΟ; Συμφέρει τους Αμερικανούς; Να το δούμε.

Η επίσημη θέση των Αμερικανών, που εξεφράσθη από τον κ. Κίσιγκερ το 1976 είναι, ότι αποκλείεται κάθε στρατιωτική λύση στο Αιγαίο, έχω ολόκληρο το κείμενο εδώ από την εφημερίδα «ΒΗΜΑ», αλλά δεν χρειάζεται να το διαβάσω επειδή δεν έχουμε χρόνο. Το γιατί δεν συμφέρει πράγματι είναι γνωστό. 

Μία τέτοια σύγκρουση δεν μπορούν να εκτιμήσουν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, πού θα οδηγήσει και γι’ αυτό δεν συμφέρει. Εάν όμως γίνει κάποια εμπλοκή με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι ελεγχόμενη από τους Αμερικάνους, ολιγοήμερη και ελεγχόμενη, ασφαλώς θα γίνει. 
Πότε θα γίνει αυτό; Όταν η Χώρα η δική μας θα βρεθεί σε κάποιο είδος διάλυσης, σε ακυβερνησία, σε οικονομική ή άλλη κρίση, σε παράλυση θα έλεγα, όπως έγινε δηλαδή στην περίπτωση του Αττίλα, τότε θα γίνει αυτη η επίθεση…
(Στο σημείο αυτό ακούγεται ο προειδοποιητικός ήχος λήξης του χρόνου ομιλίας του κ. Βουλευτή)

Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να μου δώσετε άλλο ένα λεπτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Ν. Κρητικός) : Όχι και άλλο λεπτό, κύριε Κουτσογιάννη….

Το Βιογραφικό του Ιωάννη Κουσογιάννη

Ο κ. Ιωάννης Α. Κουτσογιάννης, Υφυπουργός Μεταφορών, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ.
- Επίτιμος Αντιστράτηγος.
- Πρώην Υφυπουργός.
- Γεννήθηκε την 23ην Δεκεμβρίου 1933 στο Άργος.
- Απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων.
- Ορκίσθηκε Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού το 1954.
- Απόφοιτος της Σχολής Αεροπορίας Στρατού (πιλότος)-1960.
- Νομικά στο Α.Π.Θ.
- Απόφοιτος της Σχολής τοπογράφων.
- Υπηρέτησε στην Κύπρο ως λοχαγός - εθελοντής (1965-1966).
- Απότακτος το 1967, λόγω του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη, κρατήθηκε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, βασανίσθηκε και μεταφέρθηκε στο Στρατιωτικό νοσοκομείο για ανάταξη. Εκτοπίστηκε για ένα χρόνο στη Μακρακώμη της Λαμίας.
Συγγραφέας του βιβλίου "ΝΟΜΙΜΟΣ ΑΜΥΝΑ" εκδόσεις Ι.ΣΙΔΕΡΗ, Αθήνα 2007
Ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής (1974-1975).
-Το έτος 1994 διέκοψε οποιαδήποτε σχέση με το ΠΑΣΟΚ και απεσύρθη οριστικά από την ενεργό πολιτική.

Λοιπόν; Τι έχετε να πείτε για την συνεδρίαση αυτή της Βουλής; Αναμένω τα σχόλιά σας...


Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ - ΜΙΑ ... ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ !!



Το όνειρο του μέσου έλληνα και ελληνίδας για την επίτευξη της προσδοκώμενης  ευτυχίας, ξεκινούσε από το τρίπτυχο «σπίτι, λεφτά, αυτοκίνητο».
  Σήμερα λοιπόν που λεφτά ... σίγουρα δεν υπάρχουν, σπίτια πλέον δεν χτίζονται (πόσο μάλλον να ... αγορασθούν) το αυτοκίνητο ήταν η ... τελευταία «γραμμή άμυνας» του έλληνα για να νιώσει ... μια στάλα ευτυχίας.
  Και αυτό, δεν επιτρέπεται !

  Και δεν επιτρέπεται διότι οι φόροι που εισπράττει το ελληνικό κράτος, άμεσα και έμμεσα, από τον κλάδο εμπορίας αυτοκινήτου, είναι τόσο υπερβολικοί που καθιστούν  την απόκτησή του, σχεδόν ισάξια με την ... αγορά ενός σπιτιού !!

  Και εξηγούμαι με στοιχεία :

  Για την αγορά ενός μικρού αυτοκινήτου 1,2κ.εκ. αξίας 13.000€, το κράτος εισπράττει άμεσα (τα ποσά σε μέσους όρους : α) 780€ από το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης β) 2.280€ ΦΠΑ γ) 140€ Τέλη Κυκλοφορίας και δ) 80€ Έξοδα Ταξινόμησης. Επίσης, στον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, το κράτος θα εισπράξει επίσης : α) 35€ από το ΦΚΕ των ασφαλίστρων του αυτοκινήτου β) περίπου 38€ από τον ΦΠΑ του ετήσιου service και γ) περίπου 900€ από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα (το ποσό αυτό προκύπτει λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι η μέση κατανάλωση ενός τέτοιου αυτοκινήτου είναι στα 6lit/100χλμ με τιμή βενζίνης στα 1,70€ και 15.000 ετήσια χιλιομετρική κάλυψη. Ο ΕΦΚ αντιστοιχεί στο 60% της λιανικής τιμής της βενζίνης).
  Το σύνολο που προκύπτει, είναι 4.253€ ως άμεσοι και έμμεσοι φόροι, ΚΑΘΕ χρόνο,  από ΚΑΘΕ ένα μικρό αυτοκίνητο αυτής της αξίας και με αυτά τα χαρακτηριστικά που κυκλοφορεί στην Ελλάδα

  Με τον ίδιο τρόπο υπολογισμού, έχουμε :


Κυβικά                          1.200κ.εκ. 1.400κ.εκ. 1.600κ.εκ. 2.000κ.εκ  
Αξία                            13.000€           16.000€           18.000€           28.000€
ΕΤΤ                                  780€             1.000€             1.850€             5.650€
ΦΠΑ                             2.280€             2.805€             3.020€             4.180€
Τέλη Κύκλ.                     140€                145€                220€                480€
Ταξιν/ση                            80€                  80€                  80€                  80€
ΦΚΕ Ασφ..                       35€                  40€                  45€                  50€
ΕΦΚ Καύσ.                    900€             1.200€             1.350€             1.650€
ΦΠΑ Service                     38€                  38€                  47€                  56€
ΣΥΝΟΛΟ                    4.253€             5.308€             6.612€           12.146€

  Αν τώρα υπολογίσετε ότι το 2011 -σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΑΑ-, έγιναν συνολικά 97.682 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων (μειωμένες κατά 31% σε σχέση με το 2010), με τις 37.262 (39%) σε μικρά αυτοκίνητα (1,2κ.εκ.), 28.148 (30%) μεσαία ( 1,4 & 1,6κ.εκ.) και 6.354 (9%) μεγάλα (οι άλλες κατηγορίες συγκεντρώνουν το υπόλοιπο 22% των ταξινομήσεων), τα ποσά που πολλαπλασιαστικά προκύπτουν, είναι αστρονομικά. Και να σκεφτεί κανείς πως το 2008, με τις 260.000 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων, τα ποσά αυτά ήταν ... απείρως μεγαλύτερα ! 

  Φυσικά, στην ανωτέρω ανάλυση δεν μπορούν να υπολογισθούν οι φόροι που επίσης εισπράττει το κράτος από τα επαγγέλματα που «ζουν» γύρω από τον κλάδο του αυτοκινήτου όπως ο ΦΠΑ που εισπράττεται από τις επιχειρήσεις πώλησης ανταλλακτικών και αξεσουάρ, τα πρατήρια καυσίμων, οι μεταφορικές εταιρίες, οι οδικές βοήθειες, οι εταιρίες μακροχρόνιων μισθώσεων και ενοικίασης αυτοκινήτων, τα ΚΤΕΟ, τα διόδια, οι προμήθειες και οι τόκοι των τραπεζικών δανείων, αλλά και τα φορολογικά έσοδα από τις δηλώσεις εισοδήματος όλων αυτών των επιχειρηματιών και των υπαλλήλων τους !
  Και δεν πρέπει να ξεχνάμε την υπερφορολόγηση μέσω των τεκμηρίων αλλά και του Φόρου Πολυτελείας που βαρύνει όσους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων κατέχουν επιβατικά ΙΧ στα οποία η εργοστασιακή τους αξία (και όχι η αξία λιανικής) υπερβαίνει τις 20.000€, με κλιμακωτό φόρο που φτάνει στο ... 40% για αυτοκίνητα που η αξία αυτή  υπερβαίνει τις 28.000€ !!

  Συμπερασματικά, ο κλάδος εμπορίας αυτοκινήτου στην Ελλάδα, αντιμετωπίζεται καθαρά ως μία σημαντική πηγή εσόδων για το ελληνικό κράτος.
  Τα τελευταία 4 χρόνια όμως η κατάσταση είναι πλέον τραγική. Βρισκόμαστε σε 5η χρονιά ύφεσης με τις ετήσιες ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων να μειώνονται πλέον από τις 260.000 το 2008, στις μόλις 97.000 το 2011, με τις προβλέψεις για το 2012 να κάνουν λόγο για όχι πάνω από 70.000, κάτι περισσότερο δηλαδή από 73% πτώση μέσα σε 5 χρόνια !!
  Χιλιάδες αντιπροσωπείες και καταστήματα εμπορίας αυτοκινήτων έχουν βάλει λουκέτο, απολύοντας δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους, συμπαρασύροντας μαζί τους και όλες τις παρεμφερείς επιχειρήσεις και τους υπαλλήλους τους, που αναφέρθηκαν πιο πάνω.
  Το μέτρο της απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων (όσα δηλαδή είχαν ταξινομηθεί μέχρι 31-12-1998) με κίνητρο την ... ποσοστιαία και υπό όρους μείωση του Ειδικού Τέλους Ταξινόμησης (ΕΤΤ) για την αγορά νέου αυτοκινήτου, όχι μόνο δεν βοήθησε όσο θα έπρεπε την απελπιστική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η αγορά, αντίθετα επιβεβαίωσε την ... "μπακάλικη" λογική των σχεδιαστών του μέτρου, που πρωταρχικός τους σκοπός δεν ήταν η τόνωση της αγοραστικής κίνησης στις αντιπροσωπείες, αλλά το πώς δεν θα χάσουν από την μείωση του ΕΤΤ και θα ... εισπράξουν περισσότερα από τους φόρους.
  Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο !!

  Όσο λοιπόν δεν υιοθετούνται δραστικά και άμεσα μέτρα τόνωσης της αγοράς του αυτοκινήτου στην Ελλάδα, με πραγματικά κίνητρα μείωσης του κόστους απόκτησης και χρήσης του, ο κλάδος είναι καταδικασμένος για μία (τουλάχιστον) 8ετία ακόμη με χαμηλά νούμερα ταξινομήσεων, που θα φέρουν περισσότερα λουκέτα και ακόμη περισσότερες απολύσεις.

  Και το μέλλον, με την εισπρακτική λογική που συνεχίζει να χαρακτηρίζει τους ιθύνοντες νόες της χώρας, δεν προβλέπεται καθόλου ευοίωνο ...

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Ερευνα πετρέλαια στο Αιγαίο: 2ο Μέρος


του Γιώργου Αδαλή
www.aegeantimes.gr


Να γιατί τόσα χρόνια το επίσημο Ελληνικό κράτος δεν ... γνώριζε την ύπαρξη των κοιτασμάτων!
Τεράστια ερωτήματα δημιουργούνται αν συγκρίνουμε την διαχείρηση που έκανε η Κύπρος σε σχέση με αυτή που έκαναν οι ελληνικές Κυβερνήσεις - Πως απαξίωσαν την μοναδική Ελληνική Δημόσια επιχείρηση Ερευνας κοιτασμάτων! Τρομακτικές λεπτομέρειες που βλέπουντης  το φως δημοσιότητας!
Είναι γεγονός ότι το πρώτο μέρος της νέας έρευνας που ξεκίνησαν οι AegeanTimes.gr για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο και γενικότερα στην Ελληνική επικράτεια, προκάλεσε το ενδιαφέρον των αναγνωστών του διαδικτύου και αναδημοσιεύτηκε από το σύνολο των sites και blogs! [Το πρώτο μέρος της έρευνας εδώ]

Επί της ουσίας, πρόκειται για την συνέχεια μιας γιγάντιας προσπάθειας που ξεκινήσαμε πριν μια δεκαετία! Και λέμε γιγάντιας, διότι στα αρχεία του Ελληνικού Κράτους, δεν υπήρχε απολύτως τίποτε! Ούτε καν το παραμικρό στοιχείο που να δείχνει τι συνέβη με τις έρευνες που περιγράψαμε στο προηγούμενο μέρος! 

Το εκπληκτικότερο όλων όμως, ήταν η αντίδραση του επίσημου ελληνικού κράτους, κατά το διάστημα που επιχειρούσαμε την δημοσιογραφική έρευνα σε Ελλάδα και Εξωτερικό! Την στιγμή δηλαδή, που μια δημοσιογραφική ομάδα, αναζητούσε στοιχεία και «ενοχλούσε» το ελληνικό Δημόσιο, τη στιγμή που αρχίσαμε όλοι όσοι συμμετείχαμε σε αυτή να αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για την έρευνα κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη χώρα μας, οι κυβερνώντες αποφασίζουν να υποβαθμίσουν την εταιρία που είχε συσταθεί για το σκοπό αυτό και τελικά την «εξαφάνισαν με την μέθοδο της συγχωνεύσεως»!

Ο λόγος για την Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου- Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων (ΔΕΠ-ΕΚΥ) η οποία είχε εγκαταλειφθεί και τελικά την συγχώνευσαν με τα ΕΛ.ΠΕ. και ουσιαστικά την κατήργησαν το 1998!

Για να φανταστείτε τι συνέβη στη χώρα μας, με πόσο μεγάλη μαθηματική ακρίβεια μας οδήγησαν στις σημερινές συνθήκες οικονομικής κρίσεως και ανέχειας, το 1998 το Ελληνικό Δημόσιο είχε δαπανήσει ένα ευτελέστατο ποσό για έρευνα κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, που έφτανε τα 1,4 δις δραχμές (σύμφωνα με τα τότε επίσημα στοιχεία)! Δηλαδή μόλις 4,1 εκ σημερινά ευρώ, ποσό γελοίο μπροστά στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα!

Σα να μην έφτανε αυτό την χρονιά που ξεκινούσαμε την δημοσιογραφική μας έρευνα, το 1999, το ποσό για έρευνα υδρογονανθράκων έφτασε το 0.5 δις δραχμές (δηλ 1,47 εκ σημερινά ευρώ) για να φτάσουν το έτος 2000 να διαθέσουν μόνο 300 εκ δραχμές!!! (880χιλ ευρώ)!!!

Παράλληλα, φρόντισαν να απαξιώσουν ερευνητικά τον αρμόδιο οργανισμό που αριθμούσε 269 εργαζόμενους αρχικά, φτάνοντας σταδιακά με την γνωστή μέθοδο της «αποψίλωσης» τους εργαζόμενους στην έρευνα, μόλις στους 70 !!!

Για τα γεγονότα αυτά, δεν έχει καταγραφεί καμία απολύτως επίσημη αντίδραση εκ μέρους της τότε κυβέρνησης ενώ υπήρξε μόνο μία(!) αντίδραση Ελληνα βουλευτή ο οποίος στις 29.3.2001 ζήτησε να μάθει τι συμβαίνει σε όλα αυτά! Πρόκειται για τον βουλευτή κ. Λαφαζάνη ο οποίος κατέθεσε σχετική ερώτηση στην οποία μάλιστα φαίνεται ότι έρευνες στο Αιγαίο γινόντουσαν και μάλιστα με θετικά αποτελέσματα.

Δηλαδή, από τη μια καταργούσαμε την δυνατότητά μας να πραγματοποιήσουμε αυτόνομα έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου και από την άλλη παραχωρούσαμε το δικαίωμα αυτό σε ξένες πολυεθνικές!!!

Συγκεκριμένα, οι Πολυεθνικές στις οποίες έχει ανατεθεί το δικαίωμα διεξαγωγής ερευνών για υδρογονάνθρακες με άδεια της Ελληνικής Κυβερνήσεως είναι οι :

ΤRITON 
MOL και 
UNION TEXAS !

Αυτές προέκυψαν ως αποτέλεσμα της δικής μας έρευνας ενώ είναι σίγουρο ότι υπάρχουν άλλες τρεις εταιρίες για τις οποίες δεν καταφέραμε να διασταυρώσουμε –ακόμη- από ανεξάρτητη πηγή !

Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντήσει ο ίδιος ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είναι διπλό!

- Γιατί καταργήθηκε η μοναδική δημόσια εταιρία με δικαίωμα έρευνας πετρελαίου το 2000 και χρειάστηκε να δημιουργηθεί ξανά μια καινούρια επί των ημερών κ.Μανιάτη το 2011;;;

-      To δεύτερο είναι πιο σύνθετο και πολύπλοκο. Εφόσον οι TRITON, MOL και UNION TEXAS πραγματοποίησαν με άδεια του Ελληνικού Κράτους , έρευνες για κοιτάσματα, τι απέγιναν τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών; Ενημερώθηκε το αρμόδιο υπουργείο από τις Πολυεθνικές ως όφειλαν εκ της συμβάσεως; Σε ποια σημεία πραγματοποίησαν έρευνες και ποια τα αποτελέσματά τους! Γνωρίζει σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο, τι συμβαίνει; Να πιστέψουμε ότι οι τρεις αυτές πολυεθνικές, ήλθαν έκαναν τις έρευνες τους και δεν ενημέρωσαν κανέναν; Η μήπως συνέβη κάτι άλλο, πολύ χειρότερο ;;;


Στην περίπτωση της Κύπρου για παράδειγμα, οι εταιρίες που είχαν αναλάβει την έρευνα για υδρογονάνθρακες στην περιοχή, προκειμένου να μπορούν να «πουλήσουν» τα αποτελέσματα των ερευνών τους, κατέβαλλαν στο Κυπριακό Δημόσιο το ποσό των 20 εκ. ευρώ!! Και ακολούθησαν και νέα έσοδα για την Κύπρο, ΜΟΝΟ από το δικαίωμα έρευνας που παραχώρησε σε κάποιες πολυεθνικές!

Κι εδώ τίθεται ένα γιγάντιο ερώτημα που προφανώς δεν απαντάται από κανέναν, διότι επισείει τεράστιες ποινικές ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα, που διαχειρίστηκαν τέτοια ζητήματα από το 1955 και μετά!

Πλήρωσαν έστω μία δραχμή, έστω ένα ευρώ οι εταιρίες που έκαναν έρευνες στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, στο Ελληνικό Δημόσιο;

Εισέπραξε ποτέ το Ελληνικό Δημόσιο έστω κι ένα ευρώ ως δικαίωμα από τις εταιρίες αυτές;

Κι αν εισέπραξε, γιατί δεν υπάρχουν σήμερα στα συρτάρια του επίσημου Ελληνικού Κράτους, ούτε μια σελίδα από τις έρευνες αυτές;

Και επιπρόσθετα:

Μέχρι και πριν μερικά χρόνια, το Ελληνικό Δημόσιο παραχωρούσε με την μέθοδο της «χρησικτησίας», για 40, 60 ή και 99 χρόνια, το δικαίωμα σε εταιρίες για να διεξάγουν έρευνες σε τεράστιες περιοχές του Αιγαίου! Μια εξ αυτών μάλιστα ανήκε και στον πατέρα Μπους!

Ισχύει σήμερα κάποιο συμβόλαιο χρησικτησίας για κάποια περιοχή του Αιγαίου; Βρίσκεται σε ισχύ; 

Αν ναι, ποιος το υπέγραψε και ποια εταιρία το κατέχει; 

Πόσα εισπράττει το ελληνικό Δημόσιο από αυτή την παραχώρηση;

Για όσους δεν γνωρίζουν, το δικαίωμα «χρησικτησίας» αποτελούσε μια ελεεινή μορφή που χρησιμοποιούσαν παλιά οι «πετρελαιάδες», η οποία έχει καταργηθεί πριν πολλά χρόνια ακόμη και από «Δημοκρατίες της Μπανανίας»!

Διότι, αν δεν έχει εισπράξει το ελληνικό δημόσιο χρήματα, και δεν έχουν εγγραφεί στον τακτικό προϋπολογισμό κάποιας χρονιάς από το 1955 και μετά, τότε είναι βέβαιο, ότι τα ποσά αυτά μπήκαν σε τσέπες ιδιωτών, ζημιώνοντας το κράτος και πολύ χειρότερα, παραδίδοντας βορά στις πολυεθνικές, μεγάλα τμήματα της Ελληνικής επικράτειας!

Κι επειδή προεκλογικά, αρκετοί «επένδυσαν» πολιτικά στο ζήτημα των υδρογονανθράκων και της ΑΟΖ και σήμερα κατέχουν Κυβερνητικές θέσεις στην Κυβέρνηση Σαμαρά, είναι υποχρεωμένοι να δώσουν άμεσα απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω!

Πριν μπουν κι αυτοί, στο ίδιο κάδρο με τους προκατόχους τους, οι οποίοι έδρασαν προδοτικά για το Ελληνικό έθνος και τον Ελληνισμό γενικότερα, τόσο με τις αισχρές παραχωρήσεις τους αλλά κυρίως με την εκκωφαντικά ένοχη … σιωπή τους!

Κάπου εδώ όμως θα σας αφήσω να σκεφτείτε όλα όσα θέσαμε σήμερα, για να πάμε στο τρίτο μέρος της έρευνάς μας και να ξεκινήσουμε με την υπόθεση Ζουράφα! Μια υπόθεση για την οποία υπάρχουν πραγματείες και δημοσιεύσεις λογίων, από το έτος 1898 και όπως ο «Μπάμπουρας» παλιότερα, σήμερα μπορεί να αποτελέσει στο άμεσο μέλλον, ένα σκληρό πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας!


Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Η δόση - σωσίβιο και πώς αυτή θα ... διανεμηθεί !


Σύμφωνα με σημερινό (22/7/12) δημοσίευμα του Κυριακάτικου Βήματος, "σύμφωνα με το πρόγραμμα, για να καλυφθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, το τρίτο τρίμηνο του 2012, η Ελλάδα προβλέπεται να λάβει 31,3 δις ευρώ από το ευρωπαϊκό ταμείο EFSF και επίσης να συνεισφέρει 1 δις ευρώ από αποκρατικοποιήσεις." (!!)

Ας δούμε λοιπόν πώς θα ... διανεμηθεί το εν λόγω ποσό :

α) 23,8 δις ευρώ (ποσοστό 76%) θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (!!)
β)  4,6 δις ευρώ (ποσοστό 14,6%) θα χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων (!!)
γ)  1,3 δις ευρώ (ποσοστό 4%) αφορά την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς επιχειρήσεις, και
δ) 2 δις ευρώ (ποσοστό 6%) για την αποπληρωμή εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου (δηλαδή ... πάλι στις τράπεζες) (!!)

Τίποτε, ούτε λεπτό του ευρώ στην πραγματική οικονομία, στην ανάπτυξη, στη δημιουργία προοπτικής θέσεων εργασίας, ή έστω στη χρηματοδότηση του δημοσίου ελλείμματος !!

Αν βέβαια προσθέσετε και τα παραπάνω ποσά, προκύπτει άθροισμα 31,7 δις ευρώ, 400 εκ. ευρώ δηλαδή παραπάνω από την ... δόση του EFSF. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει οπωσδήποτε το Ελληνικό Δημόσιο να καλύψει το ποσό αυτό (τουλάχιστον) από τις αποκρατικοποιήσεις (του 1 δις) που αναφέρονται παραπάνω.

Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό και μάλιστα μέχρι τα τέλη Αυγούστου ; Με ... fast track ανάθεσης δημοσίων επιχειρήσεων ;

Αντί λοιπόν να χρηματοδοτούμε την ανάπτυξη των επιχειρήσεων με προοπτική την δημιουργία θέσεων εργασίας, την παιδεία για να (πχ) χτίσουμε καινούργια σχολεία, τα νοσοκομεία για ν'αρχίσουν πλέον να προσφέρουν χωρίς προβλήματα την πραγματική δωρεάν υγειονομική κάλυψη των ασθενών τους, τα ασφαλιστικά μας ταμεία ώστε να ξεφύγουν από τη μέγγενη των δυσθεώρητων χρεών τους και τόσα άλλα παραδείγματα που θα μπορούσε κανείς να αναφέρει, εμείς -κατόπιν εντολών και ... προβλέψεων του προγράμματος- χρηματοδοτούμε ... τις τράπεζες.

Και αυτά τα ποσά, εγγράφονται ως ... Δημόσιο Χρέος !!

Τα χρωστάμε δηλαδή εσείς κι εγώ, όλοι μας ...

Εάν αυτό δεν είναι ο μόνος και σίγουρος δρόμος προς την απόλυτη οικονομική και εθνική υποταγή της χώρας προς τους ξένους δυνάστες (συγνώμη) δανειστές μας, τότε τι άλλο μπορεί να είναι ;

Γιατί ... διάσωση και βοήθεια, δεν το λες ...

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Που έχουν γίνει έρευνες για πετρέλαια στην Ελλάδα! Πόσες γεωτρήσεις και από ποιες εταιρίες!

του Γιώργου Αδαλή
το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το aegeantimes.gr
Ηταν 11 και 18 Φεβρουαρίου του 2002 όταν δημοσιεύσαμε για πρώτη φορά στο διαδίκτυο το πρώτο και το δεύτερο μέρος αντίστοιχα, της μεγάλης έρευνας που είχαν πραγματοποιήσει οι AegeanTimes.gr για τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο! Στα επόμενα χρόνια γράφτηκαν πάνω από 50 άρθρα με τρομακτικές –για την εποχή- αποκαλύψεις!

Δέκα χρόνια μετά, προς το τέλος του 2012, εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα από το επίσημο Ελληνικό Κράτος σχεδόν όλα τα ερωτήματα που ανεφύησαν από την πολυδιάστατη αυτή έρευνά μας, και οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας δεν έχουν καταφέρει να εξηγήσουν τι πραγματικά συνέβη στο χώρο αυτό από το 1945 μια μετά!

Αισθάνομαι λοιπόν την υποχρέωση προς τη νέα γενιά, να θέσω εκ νέου κάποια ερωτήματα αλλά και να παραθέσω κάποια καινούρια στοιχεία που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια !

Η σκοτεινή εποχή του Συστήματος ... "δεν υπάρχει πετρέλαιο στο Αιγαίο"!!!

Υπενθυμίζω ότι όποιος έγραφε ή έλεγε μέχρι και πριν μερικά χρόνια, ότι «στο Αιγαίο υπάρχει πετρέλαιο», τότε αυτόματα, βρισκόταν πολλοί εγχώριοι καλοθελητές που αναπαρήγαγαν την ρήση διαφόρων παραγόντων του εξωτερικού και έλεγαν «αν βρείτε ένα ποτήρι πετρέλαιο στο Αιγαίο, φέρτε μου να το πιω»!!!

Σήμερα, όσοι το έλεγαν τότε, θα πρέπει να πιουν όχι ένα ποτήρι αλλά μερικά δισεκατομμύρια βαρέλια από αυτά που έχουν έρθει σε γνώση των δημοσιογράφων, γιατί η Ελληνική Κυβέρνηση φαίνεται ότι επισήμως τα αγνοεί!

Το χειρότερο είναι, ότι όποιος προσπάθησε να ασχοληθεί με το ζήτημα, βρήκε μπροστά του ένα τεράστιο τοίχο μυστικότητας και άρνησης! Η μισή -τότε – δημοσιογραφική ομάδα των AegeanTimes, αποτελούμενη από 20 άτομα, αναζητούσαν σε Ελλάδα και Εξωτερικό στοιχεία και μαντέψτε που βρέθηκαν! Είμαι σίγουρος ότι μαντέψατε σωστά! Τα πρώτα στοιχεία τα βρήκαμε στο Εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Γαλλία!

Το περίεργο είναι, ότι ενώ οι «φανερές» υπηρεσίες της χώρας δεν γνώριζαν απολύτως τίποτε και δεν απαντούσαν, εν τούτοις, οι ... «μυστικές», παρακολουθούσαν στενά όλη την διετία που διήρκησαν οι ερευνητικές μας προσπάθειες και μάλιστα έφτασαν στο σημείο, να ζητήσουν –άτυπα- από τον συντονιστή της δημοσιογραφικής μας ομάδας να μην δημοσιευτεί η έρευνά μας, που κατέστρεπτε το στερεότυπο, ότι «στην Ελλάδα, δεν υπάρχει σταγόνα πετρέλαιο»!!! Παρά ταύτα, τολμήσαμε τότε και δημοσιοποιήσαμε όλα τα στοιχεία που καταφέραμε να βρούμε, σε τέσσερα διαδοχικά μέρη, τα οποία μεταφράστηκαν σε όλες τις γλώσσες του πλανήτη!

Το ... «κέρδος» μας από αυτή την ιστορία, ήταν να δεχτούμε από μια μερίδα «γνωστών διαμορφωτών της κοινής γνώμης», δριμεία επίθεση! 

Προσπάθησαν να μας κολλήσουν την ταμπέλα του «εθνικιστή» και του «συνομωσιολόγου», κάποιοι που λίγο αργότερα βρέθηκαν ακόμα και σε συνδικαλιστικές θέσεις δημοσιογραφικών ενώσεων! Επιστρατεύτηκαν γνωστότατοι καθηγητές πανεπιστημίων που αμφισβητούσαν ευθέως την ύπαρξη κοιτασμάτων -ειδικά- στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη, σε μια προσπάθεια να παρουσιαστούμε ως «γραφικοί»! Ετσι, όπου παραχωρούσαμε συνεντεύξεις, ακολουθούσαν συγκεκριμένοι καθηγητάδες που διέψευδαν τα πάντα!! 

Η πρώτη σφαλιάρα σε όσους εξαργύρωναν τη σιωπή τους για την ύπαρξη "μαύρου χρυσού" με ... κανονικό χρυσό!

Φυσικά, η τεράστια αποδοχή της έρευνάς μας καθώς και η μετέπειτα παραδοχή από δύο πολιτικούς, όπως ο Ευάγγελος Κουλουμπής, που διετέλεσε υπουργός Ενέργειας, κατέστρεψε το οικοδόμημα που είχαν στήσει ορισμένοι κύκλοι, και άρχισε να γίνεται ξεκάθαρο στον καθέναν, ότι υπάρχει τεράστιος πλούτος υδρογονανθράκων! 

Αφήνοντας πίσω προς το παρόν, την σκοτεινή εποχή του συστήματος που σκοτείνιαζε τα πάντα στη χώρα, θα ξεκινήσουμε σήμερα έναν νέο γύρο αποκαλύψεων! Και λέω προς το παρόν, διότι σύντομα, θα είμαστε σε θέση να μιλήσουμε, ποιοι και γιατί έκρυβαν από τους Ελληνες την ύπαρξη των κοιτασμάτων! Για ποιους τα προόριζαν και γιατί απέκρυπταν από το λαό αυτόν τον τεράστιο πλούτο, βγάζοντας σχεδόν τρελούς, όποιους έλεγαν ή έγραφαν το αντίθετο!

Που θα βρείτε δημοσιευμένη την πρώτη μας έρευνα

Την περίοδο 1999-2001, ήταν η πρώτη φορά, συζήτησα με δυο Γάλλους μεταπτυχιακούς φοιτητές για μια έρευνα που είχαν πραγματοποιήσει σχετικά με το θέμα, άρχισα να βρίσκω ολοένα και περισσότερα στοιχεία! 

Την περίοδο αυτή είχα ταξιδέψει στη Θάσο, και στη Ζουράφα, με σκοπό να ερευνήσω επί τόπου την υπόθεση του κοιτάσματος του «Μπάμπουρα» και της «Λαδόξερας» γνωστότερης ως νήσου Ζουράφας!
Αξίζει λοιπόν να δούμε αρχικά κάποια «ξεχασμένα» τμήματα της πολύκροτης έρευνας των aegeantimes.gr και να θέσουμε μερικά εκρηκτικά ερωτήματα!

Ολόκληρη την έρευνα των AegeanTimes.gr θα την βρείτε δημοσιευμένη στο αρχείο και μπορείτε να την διαβάσετε πλητρολογώντας την παρακάτω διεύθυνση: 
http://www.aegeantimes.gr/article.asp?id=34115&type=1

«Ορφανά» ερωτήματα που αναζητούν... απαντήσεις «διαζευγμένες» με την ... αλήθεια !!!

Μέχρι και το έτος 1999 , στην Ελλάδα είχαν πραγματοποιηθεί 172 γεωτρήσεις για πετρέλαιο! Αυτό και μόνο, ως γεγονός, διέλαθε της μνήμης πολλών πολιτικών που κυβέρνησαν τη χώρα! Από τις 172 αυτές γεωτρήσεις, μόνο οι 12 είχαν γίνει στο Αιγαίο!!!

Γνωρίζει κανείς άραγε ή έστω θυμάται κανείς ότι η πρώτη γεώτρηση για πετρέλαιο σε Αιγαιοπελαγίτικη περιοχή, πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1963-1965;

Συζητώντας το σήμερα, και παρά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις του 2002, ουδείς μοιάζει να το θυμάται και φαίνεται ως σαν να κάνουμε κάποια νέα αποκάλυψη!

Ετσι είναι όμως! Στην Ελλάδα, ξεχνάμε πολύ γρηγορότερα από τον ... μέσο διεθνή όρο!!

Γεγονός όμως είναι ότι την περίοδο 1963-1965, πραγματοποιήθηκαν στο Νότιο Αιγαίο ΔΥΟ γεωτρήσεις από την εταιρία SAFOR! Η απογοήτευση ήταν μεγάλη, μιας καμία από τις δύο δεν εντόπισε πετρέλαιο!

Ακολούθησε η περίοδος της Χούντας, στην οποία η αμερικανικών συμφερόντων εταιρία OCEANIC, πραγματοποίησε άλλη μία γεώτρηση, πάλι στο Νότιο Αιγαίο χωρίς αποτέλεσμα και τούτη τη φορά!

Ετσι, δημιουργήθηκε η εσφαλμένη εντύπωση, ότι μαύρος χρυσός στο νότιο αιγαίο δεν υπάρχει! Όμως, ήταν άραγε οι ενδεδειγμένες περιοχές που έπρεπε να ερευνηθούν, ή τα γεωτρύπανα χτυπούσαν εκεί ακριβώς που δεν υπήρχε απολύτως τίποτα; Και μάλιστα ... επίτηδες ;

Με την ανατροπή της Χούντας η κυβέρνηση Καραμανλή κάνει σύμβαση μεταξύ της ελληνικής Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου (ΔΕΠ) και της DENISON CORPORATION, που είναι μια από τις δυο ισχυρότερες στην αγορά πετρελαιοειδών στον κόσμο. Αυτή η σύμβαση Καραμανλή προέβλεπε γεωτρήσεις στη Θάσο και επέκτασή τους σε ολόκληρο το Αιγαίο. 

Παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έβγαλε το ωκεανογραφικό «ΧΟΡΑ» το 1976 οι έρευνες συνεχίστηκαν. Όταν ανέλαβε ο Ανδρέας Παπανδρέου οι έρευνες διενεργήθηκαν από το 1981 έως το 1986 με την διαφορά ότι στο παιχνίδι μπήκε τότε και η ARAMCO, η οποία μαζί με την DENISON διεκδικούσαν τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Διευκρινίζουμε ότι η ARAMCO αποτελούσε τότε κοινοπραξία των εταιριών TEXACO, SOCAL, ESSO, MOBIL. Η DENISON ανήκε στην πολυεθνική OXYDENTAL (του Αrmand Hammer, ο οποίος είχε αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ Ρήγκαν και Γκορμπατσόφ για να φθάσουν στη συμφωνία της Γιάλτας) και υποστηριζόταν από το Σταίητ Ντηπάτρμεντ. 

Όταν η ΟΧΥDENTAL άρχισε να αισθάνεται την ασφυκτική πίεση της Αραβικής ΑRAMCO και την διάθεση του Παπανδρέου να δώσει το φιλέτο του «Μπάμπουρα» στους Αραβες ζήτησε την παρέμβαση του Στέιτ Ντηπάρτμεντ. Ακολούθησε το 1987 η ανοιχτή απειλή του Τούρκου πρωθυπουργού Τουργκούτ Οζάλ να απειλήσει με πόλεμο την Ελλάδα. Για όσους θυμούνται τότε ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που αμφισβητήθηκε ανοιχτά η ισορροπία 7 προς 10. Στις εφημερίδες της εποχής έκανε την εμφάνισή του ένα έγγραφο αυτό (με ημερομηνία 21 Μαρτίου 1987) το οποίο είχε την υπογραφή του τότε υπουργού Αμυνας της Αμερικής Κάσπαρ Ουάϊνμπεργκερ και απευθυνόταν στον αρχιστράτηγο του ΝΑΤΟ Ρίτσαρντ Περλ το οποίο έδωσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στους Τούρκους να αμφισβητήσουν το νομικό καθεστώς της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.

Όταν το ωκεανογραφικό των Τούρκων «ΣΙΣΜΙΚ» κάνει την εμφάνιση του ανοικτά της Λέσβου συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά και φρεγάτες, ενώ η 4η Αποβατική Στρατιά της Σμύρνης τίθεται σε πλήρη ετοιμότητα, η Ελλάδα και Τουρκία φθάνουν στα πρόθυρα πολέμου. 

Προσέξτε τώρα! 

Ο Παπανδρέου κατανοώντας καλά την Αμερικανική Πολιτική κάνει μια κίνηση καλής θέλησης, βάζοντας τον τότε υπουργό Βιομηχανίας Αναστάσιο Πεπονή να δηλώσει ότι δεν τίθεται θέμα εξαγοράς μετοχών της DENISON από την ελληνική ΔΕΠ. Ετσι φθάσαμε στο Νταβός, όπου και επίσημα πλέον δέχθηκε η Ελλάδα ότι το ζήτημα των πετρελαίων του Αιγαίου αποτελεί διεθνή και όχι εσωτερική της υπόθεση. Εκεί λοιπόν Παπανδρέου και Οζάλ συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για τα πετρέλαια στη Θάσο και να μπει στο ράφι το κυπριακό πρόβλημα. Αργότερα, όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα αποκήρυξε το Νταβός καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε το περίφημο «mea culpa» ήταν λάθος. 

Το 1991 ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συναντιέται στο Παρίσι με τον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ με θέμα το Κυπριακό. Στο περιθώριο της συνάντησης έκαναν την εμφάνισή τους δύο χάρτες όπου καταγράφονταν οι εταιρίες στις οποίες έχουν ανατεθεί κατά καιρούς οι έρευνες ελληνικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων τόσο στο Βόρειο όσο και στο Νότιο Αιγαίο. 

Μέχρι τότε όλες οι αναθέσεις είχαν γίνει σύμφωνα με το νόμο 98/75. 

Στους χάρτες αυτούς υπήρχαν τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας σχηματισμένα με μια μπλε γραμμή. Στον δεύτερο χάρτη υπήρχαν όλες οι αμφισβητούμενες περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που διεκδικούσε η Αγκυρα με κόκκινες διαγραμμίσεις. Κατά την περίοδο αυτή εισέρχεται στο παιχνίδι των ερευνών στο Αιγαίο και η Γαλλική εταιρία Beicip.

Το 1994 αρχίζει μια νέα φάση, που κατέληξε στην εκμετάλλευση του «Πρίνου». Το ίδιο διάστημα όμως συνέπεσε και η ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. Μέχρι αυτή την χρονιά οι Αμερικανικές εταιρίες σαφώς και γνώριζαν περισσότερα από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις σχετικά με την ύπαρξη πετρελαίου στο Αιγαίο αλλά οι οικονομικές συγκυρίες ωθούσαν τις πετρελαϊκές εταιρίες στην μη εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων.

Από τότε πολλές εταιρίες έχουν αναλάβει την έρευνα για κοιτάσματα πετρελαίου. Το 1995 αποτέλεσε μια χρονιά «σταθμός» στην έρευνα που πραγματοποιήσαμε. Το Καλοκαίρι της χρονιάς αυτής ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, λαμβάνει ένα άκρως απόρρητο σήμα από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Στο έγγραφο αυτό σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες ένας Αμερικανικός δορυφόρος υψηλότατης τεχνολογίας ανακάλυψε και φωτογράφισε κοιτάσματα πετρελαίου στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο. Στην ενημέρωση της ΕΥΠ γινόταν λόγος για ένα κοίτασμα που ξεκινάει από τις βραχονησίδες Ιμια και κάνοντας ένα «S» και καταλήγει στη Γαύδο. Πολλά ΜΜΕ τότε έσπευσαν να γράψουν ότι η αποκάλυψη πετρελαίου στο Αιγαίο θα είχε γνωστοποιηθεί από τους Αμερικανούς και στις αρμόδιες Τουρκικές Υπηρεσίες. Ακολούθησαν η κρίση των Ιμίων καθώς και η ανοιχτή αμφισβήτηση της Ελληνικότητας της Γαύδου.

Και ξαφνικά η Ελλάδα ανακάλυψε πετρέλαιο!

Ειδικά για την περιοχή ανατολικά της Γαύδου, πραγματοποιήθηκε έρευνα από Ελληνικό Πανεπιστήμιο που απέδειξε ότι υπάρχει μεγάλο κοίτασμα υψηλής καθαρότητας και ανακοινώθηκε επίσημα στην εφημερίδα «Τα Νέα» το έτος 2004, αφήνοντας σύξυλους τους γνωστούς ακαδημαϊκούς, που είχαν αναλάβει … «εργολαβικά» να μας διαψεύδουν!

Στο δεύτερο μέρος που ακολουθεί, θα παρουσιάσουμε στοιχεία, ΠΩΣ η Κυβέρνηση Σημίτη, κατέστρεψε την μοναδική Δημόσια εταιρία ερευνών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων!

Κυρίως όμως, θα ασχοληθούμε με το γιγάντιο θέμα των ... εσόδων από την ανάθεση ερευνών σε πολυεθνικές!!!

Και τότε θα καταλάβουμε όλοι, πολλά!!!

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΟ

Ο τίτλος του άρθρου, αποτελεί πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά, με αφορμή τα γεγονότα στην Ελληνική Χαλυβουργία που έλαβαν χώρα το πρωί της 20ης Ιουλίου.

  Αυτόματα σχεδόν, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί το σαφές και δίκαιο της δήλωσης.

  Επιτρέψτε μου όμως μία ... μικρή αναδρομή στα στοιχεία της ανεργίας που μαστίζουν τη χώρα μας τα τελευταία 3 χρόνια.

  Το Σεπτέμβριο του 2009, ένα μήνα πριν η κυβέρνηση της ΝΔ παραδώσει την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου, ο αριθμός των ανέργων στη χώρα μας ήταν 456.803 άτομα (ποσοστό 9,1%). Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανήλθαν στους 505.110 (10,2%), ενώ τον μήνα της αναγγελίας της εισόδου της χώρας στον (νεοσύστατο τότε) EFSF, στις «αγκάλες» του ΔΝΤ και την (αλήστου μνήμης) δήλωση «καλό κουράγιο» του κ. Όλι Ρεν, το Μάιο του 2010, οι άνεργοι συμπολίτες μας ήταν 602.185 (12%).
  Συνεχίζοντας την παράθεση των στοιχείων, τον Δεκέμβριο του 2010 ο αριθμός των ανέργων ανεβαίνει στους 733.645 (14,8%), ένα χρόνο μετά, τον Δεκέμβριο του 2011 οι άνεργοι αριθμούν πλέον 1.033.507 (21%) ενώ τον Απρίλιο του 2012 φτάνουν στους 1.109.658 (22,5%).

  Και τα ερωτήματα πλέον προκύπτουν αβίαστα.

  Τι κάνατε εσείς κ. Σαμαρά για τους 652.855 ανθρώπους που έχασαν τη δουλειά τους από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Απρίλιο του 2012 ;

  Ποια μέτρα ή θέσεις πήρατε ως κυβερνών, συγκυβερνών ή έστω από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να προστατέψετε το ιερό (όπως παραδέχεσθε) δικαίωμα στην εργασία αυτών των ανθρώπων ;

  Μήπως, αντίθετα, καταπατήσατε (εκών , άκων) με τις αποφάσεις ή παραλείψεις σας το δικαίωμα αυτό των συμπολιτών σας ;

  Στο όνομα ποιας ... άλλης «ιερότητας», επιτρέψατε να χάσουν οι άνθρωποι αυτοί κάτι που σήμερα εσείς αποκαλείτε (και ορθώς) ιερό ;

  652.855 ψυχές, 652.855 αξιοπρέπειες  προσβεβλημένες, καταπατημένες, 652.855 ξεχωριστές,  ιστορίες ανθρώπων στα όρια της ανέχειας, της φτώχειας, της αλυσοδεμένης υπερηφάνειας και της ψυχολογικής καταρράκωσης που οδηγεί σε απονενοημένα διαβήματα.

  Σταματήστε λοιπόν να παίζετε με τη νοημοσύνη μας και καταλάβετε ότι η Ελλάς δεν περιμένει από εσάς τσιτάτα και σλόγκαν παρηγοριάς, αλλά άμεσες ενέργειες ακύρωσης όλων των εφαρμοστικών Νόμων των Μνημονίων που οδηγούν τη χώρα σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, σε ακόμη μεγαλύτερη ανεργία, σε ακόμη μεγαλύτερους ... ανίερους αριθμούς, που κρύβουν πίσω τους τραγικές ιστορίες ανθρώπων.

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ


Εν μέσω θερινής ραστώνης και με τον υδράργυρο να "οδηγεί", εν ίδει μονοδρόμου - όσους μπορούν - στις παραλίες για λίγη δροσιά, οι πολιτικές εξελίξεις μοιάζουν να έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα. 
Το, σε αρκετές περιπτώσεις, έντονο ενδιαφέρον των πολιτών για τις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, έχει δώσει τη θέση του στην σκληρή καθημερινότητα της επιβίωσης, χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει κατά κανένα τρόπο την ... μνημειώδη αδιαφορία των Ελλήνων προς κάθε τι το οποίο θα ... διέκοπτε τις θερινές τους διακοπές. 
Με το σκεπτικό αυτό άλλωστε, οι ... «νέοι» ταγοί της χώρας, συνέρχονται για να αποφασίσουν τα μέτρα που πρόκειται να λάβουν για το επόμενο χρονικό διάστημα.
Μέτρα που θα μας οδηγήσουν σε ακόμη βαθύτερη ύφεση και κοινωνικό χάος, εφόσον προβλέπουν περαιτέρω περικοπές στις δημόσιες δαπάνες σε νευραλγικούς τομείς, στην υγεία, την άμυνα, αλλά και στα ειδικά μισθολόγια, καθώς επίσης και την συνέχιση της, καταστροφικής για τους πολίτες (ιδιώτες και επαγγελματίες) εισπρακτικής πολιτικής, μέσω του γνωστού σε όλους μας «χαρατσιού» που θα συνεχίσει να εισπράττεται από την ΔΕΗ (παρά τα αντιθέτως λεχθέντα), των αλλεπάλληλων φόρων που πρέπει να εισπραχθούν μέχρι το τέλος του έτους (παρά τα αντιθέτως υπεσχημένα) και την απόλυτη ανυπαρξία πολιτικών αποφάσεων που θα δώσουν, το στίγμα έστω, μιας πολιτικής που θα οδηγήσει τη χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά, παρά τα περί αντιθέτου (και τρις) λεχθέντα «ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη» του κ. Σαμαρά.
Όσο για το ... μεγαλοστόμως λεχθέν «δεν θα ληφθούν νέα μέτρα για το 2012», θα απαντήσω... «δεν απαιτούνται», αρκεί να υλοποιηθούν όσα υπεγράφησαν τον Μάρτιο του 2012 !!
Ο μόνος που ουσιαστικά φαίνεται να ... ενδιαφέρεται για τις επενδύσεις στην Ελλάδα, δεν είναι άλλος από τον κ. Φούχτελ, ο οποίος περιοδεύει ως άλλος (και άλλοτε) Υπουργός Δημοσίων Έργων, ανά την επικράτεια, προσπαθώντας να εντοπίσει τις καλύτερες και πιο αποδοτικές επενδύσεις για τους ... συμπατριώτες του. 
Με προτεραιότητα φυσικά στο πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ», μιας και το μεγαλύτερο ποσοστό των εκταμιεύσεων του ΕΣΠΑ θα κατευθυνθούν στο πρόγραμμα αυτό, που θα βοηθήσει ουσιαστικά στην ενεργειακή απεξάρτηση της Γερμανίας από τη Ρωσία και το φυσικό της αέριο. 
Ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην ... περεταίρω υποβάθμιση της πρωτογενούς παραγωγής, μέσω της δέσμευσης χιλιάδων στρεμμάτων καλλιεργήσιμης γης (ακόμη και με υποχρεωτικές απαλλοτριώσεις !), για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών συστημάτων, θα χρηματοδοτηθεί από πόρους της ΕΕ που θα έπρεπε να κατευθυνθούν σε παραγωγικές επενδύσεις που θα δημιουργούσαν πολλαπλάσιες νέες θέσεις εργασίας, και θα επιβαρύνει (τελικά), αντί να μειώσει, το δημόσιο χρέος της χώρας, μέσω της αρνητικής συμβολής του στο, ήδη ελλειμματικό, εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας !!
Όσο φυσικά για το προεκλογικό (και αποδεδειγμένα πλέον, τόσο ψεύτικο) επιχείρημα της ... επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων, επιτρέψτε μου μία πρόβλεψη.
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ο Ιούλιος, ο Αύγουστος και εν μέρει ο Σεπτέμβριος, θα κυλίσουν ομαλά, χωρίς έντονες κοινωνικές αντιδράσεις (τα μπάνια του λαού βλέπετε !).
Στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου (όπου λήγει και ομόλογο-δάνειο του ΟΣΕ αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, ακολουθούμενο από δεύτερο του ίδιου οργανισμού τον Δεκέμβριο επίσης αρκετών εκατομμυρίων) με αρχές Οκτωβρίου, θα παρουσιασθεί ως ... εκπληκτική νίκη από την κυβερνητική Τριαρχία, η παράταση ενός ή το πολύ δύο ετών στην προσπάθεια της χώρας για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων που θέτουν τα μνημόνια Ι & ΙΙ, και ... αυτό ήταν όλο !!
Έχουμε συνηθίσει άλλωστε από τους ... εκτός τόπου και χρόνου πανηγυρισμούς των πολιτικών μας αρχόντων, κάθε φορά που επιστρέφουν από τις (έντεχνα παρουσιαζόμενες ως ... μειωμένων προσδοκιών) συναντήσεις τους με τους ευρωπαίους «εταίρους» μας.
Ο χειμώνας που έρχεται όμως, θα είναι καθοριστικός για τις πολιτικές εξελίξεις των πρώτων μηνών του επόμενου έτους. Εκεί, στις αρχές του 2013, θα κριθεί το μέλλον της χώρας.

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης


Σε μία προσπάθεια εξήγησης του πώς, ποιον και γιατί ψηφίζουν σήμερα οι Έλληνες, "έπεσα" πάνω σε ένα δημοσίευμα της ιστοσελίδας e-psychology, το οποίο αναφέρεται στο "Σύνδρομο της Στοκχόλμης".

  Για την ιστορία να αναφέρω ότι το 1973, τέσσερις Σουηδοί που κρατήθηκαν ως όμηροι για έξι ημέρες σε θησαυροφυλάκιο τράπεζας, κατά τη διάρκεια ληστείας, «δέθηκαν» συναισθηματικά με τους εγκληματίες που τους κρατούσαν, ένα φαινόμενο που ονομάστηκε "Σύνδρομο της Στοκχόλμης".

  Το γιατί το σύνδρομο αυτό μπορεί να δώσει μία ... ψυχολογικής διάστασης ερμηνεία των ως άνω ερωτημάτων, διευκρινίζεται λίγο πιο κάτω, όπου το κείμενο αναφέρει : 

  "Σύμφωνα με τους ψυχολόγους ο δεσμός αυτός με τους κακοποιούς ήταν ένα μέσο που ανέπτυξαν οι όμηροι προκειμένου να αντέξουν τη βία. Αρχικά τουλάχιστον, αυτή η ταύτιση αποτελεί έναν μηχανισμό άμυνας, που βασίζεται (συνήθως ασυνείδητα) στην ιδέα ότι ο εγκληματίας δεν θα βλάψει τον αιχμάλωτο εάν αυτός είναι συνεργάσιμος και ακόμη αν τον υποστηρίζει απόλυτα."

  Η ... εκπληκτική ομοιότητα που παρουσιάζεται εδώ, σε σχέση με τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις, την -κατ' ουσία- τρομοκρατική και ψυχολογική βία που ασκήθηκε στους Έλληνες ψηφοφόρους πριν και τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις της 6ης Μαΐου και της 17ης Ιουνίου, με τα ψευτοδιλήμματα "ευρώ ή δραχμή", "θα πτωχεύσει η χώρα και δεν θα έχουμε να φάμε, θα μας κόψουν τις συντάξεις και τα φάρμακα" και ότι άλλο τέλος πάντων ειπώθηκε προκειμένου ο λαός να "ξεχάσει" τον θυμό του και να προσέλθει στις κάλπες τρομοκρατημένος, μπορεί να φανεί άνετα εάν αντικατασταθούν οι ... βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας του "Συνδρόμου".  

Συνεχίζοντας το κείμενο του e-psychology, γίνεται περισσότερο ... αποκαλυπτικό !

  "Ο όμηρος συνήθως αντιλαμβάνεται τις προσπάθειες όσων επιδιώκουν να τον σώσουν, ως ενέργειες που πιθανώς θα τον βλάψουν αντί να επιτύχουν την απελευθέρωσή του. Προσπάθειες διάσωσης μπορεί να μετατρέψουν μία ανεκτή κατάσταση σε θανατηφόρα." 

  Αντί δηλαδή οι Έλληνες ψηφοφόροι, να είναι σε θέση να καταλάβουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις που θα τους βγάλουν από την "ομηρία" των μνημονιακών πολιτικών αποφάσεων, η ταύτισή τους, μέσω της ψυχολογικής βίας που τους έχει ασκηθεί, με τις πολιτικές αυτές επιλογές και αποφάσεις αυτών που ήδη τους κυβερνούν και τους έχουν φέρει στην δραματική κατάσταση στην οποία σήμερα βρίσκονται, είναι τόσο μεγάλη που αρνούνται να δεχθούν οποιαδήποτε "διάσωση" θεωρώντας αντίθετα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποβεί ... "μοιραίο".

  Και λίγο πιο κάτω, το κείμενο συνεχίζει εξηγώντας :

  "Η μακροχρόνια αιχμαλωσία θεμελιώνει  μια ακόμη πιο δυνατή εξάρτηση από τον εγκληματία καθώς γίνεται γνωστός ως ένα ανθρώπινο πλάσμα με τα δικά του προβλήματα και τις δικές του φιλοδοξίες. Ιδιαίτερα σε πολιτικές ή ιδεολογικές καταστάσεις, η μακροχρόνια αιχμαλωσία επιτρέπει στον αιχμάλωτο να εξοικειωθεί με τις απόψεις του εγκληματία και την ιστορία των αδικημάτων του κατά της αρχής. Ακόμη μπορεί να καταλήξει να πιστεύει ότι η θέση του εγκληματία είναι η δίκαιη."

  Μιλώντας ουσιαστικά για "μακροχρόνια αιχμαλωσία", εντοπίζει κανείς την ... ψυχολογική προετοιμασία του Ελληνικού λαού να δεχθεί την τρομοκρατική βία των διλημματικών επιλογών, η οποία του μεταβιβάζεται - επιβάλλεται μέσω γνωστών και φυσικά έντονα προβεβλημένων από τα ΜΜΕ, πολιτικών στελεχών, με τους οποίους ταυτίζονται ή ταυτίζονταν ιδεολογικά, "ανήκοντας" στην ίδια ... πολιτική οικογένεια.
Έτσι πιστεύει ότι καλείται να επιλέξει (μέσω της ψήφου του), ανάμεσα στο να στηρίξει - εμπιστευθεί αυτόν (ή αυτούς) που ... γνωρίζει από παλιά και σε αυτόν που έρχεται να ... τον ξεβολέψει.

  Και το κείμενο καταλήγει αποκαλύπτοντας :

  "Ο αιχμάλωτος επιδιώκει να απομακρυνθεί συναισθηματικά από την κατάσταση με το να αρνείται ότι όντως αυτή συμβαίνει. Έχει την εντύπωση ότι «όλα είναι ένα όνειρο». Άλλοτε πάλι βυθίζεται σε υπερβολικές περιόδους ύπνου ή σε παραισθήσεις στις οποίες σώζεται με μαγικό τρόπο. Μπορεί να προσπαθήσει να ξεχάσει την κατάσταση απασχολώντας τον εαυτό του σε άχρηστες αλλά χρονοβόρες «εργασίες».Ανάλογα με το βαθμό της ταύτισης με τον εγκληματία μπορεί να αρνηθεί ότι αυτός έχει άδικο πιστεύοντας ότι οι επίδοξοι σωτήρες του και η επιμονή τους να τιμωρήσουν τον εγκληματία είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται."

  Με λίγα λόγια, η πιο πάνω εικόνα της ψυχολογικής, οικονομικής ή όποιας άλλης κατάστασης έχει καταφέρει το πολιτικό κατεστημένο των τελευταίων ετών να επιβάλει στον Ελληνικό λαό, τον έχει οδηγήσει να πιστεύει ότι οι λύσεις που θα τον βγάλουν από τα σημερινά αδιέξοδα μπορούν να προέλθουν από τους ίδιους ανθρώπους που τον οδήγησαν σε αυτά !   Επαναπαύεται στη νιρβάνα της καθημερινότητάς του, όσο σκληρή και αν είναι αυτή, δεν πιστεύει το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές πολιτικών προτάσεων που θα δώσουν όντως λύσεις στα προβλήματά του και όταν τεκμηριωμένα του παρουσιάζονται, δεν τις αποδέχεται. 
  Στο τέλος καταλήγει να αρνείται ακόμη και την τιμωρία όσων ευθύνονται για την οικονομική ή ψυχολογική του ανέχεια, πιστεύοντας ότι όσοι επιμένουν να προτείνουν κάτι τέτοιο, είναι στην ουσία οι υπεύθυνοι για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και όχι οι ... πραγματικοί αυτουργοί.

  Στο "Σύνδρομο της Στοκχόλμης" λοιπόν που έχουν καταφέρει να μας οδηγήσουν - επιβάλουν οι πολιτικοί, δημοσιογραφικοί ή όποιοι άλλοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, θα πρέπει να απαντήσουμε με μία καθολική πνευματική ανάταση - ανάσταση. Επιβάλλεται να βγούμε άμεσα από την "κατάσταση πολιτικής ομηρίας" στην οποία μας οδήγησαν οι έχοντες την ευθύνη των πολιτικών αποφάσεων των τελευταίων ετών, να αντικρίσουμε κατάματα την σκληρή πραγματικότητα της οικονομικής και ψυχολογικής βίας στην οποία μας έχουν επιβάλει και να αντιδράσουμε.  
  Όχι (κατά τη γνώμη μου) με βία, όχι με ακραίες ενέργειες, αλλά συμμετέχοντας στα κοινά, παίρνοντας το λόγο σε θέματα που μας αφορούν, αρνούμενοι να επιτρέψουμε πλέον να παίρνουν άλλοι τις αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς.  
  Συμμετέχοντας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ : Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΕΦΙΚΤΟΥ (?) (Όττο φον Μπίσμαρκ)


Χρόνια τώρα ακούω το στερεότυπο ότι "η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού" και ομολογώ ότι δεν με ενοχλούσε, το θεωρούσα λογικό. Ως ... έλληνας όμως που θέτει τα πάντα υπό αμφισβήτηση μέχρι να καταλήξει (αν μπορέσει) στη δική του αλήθεια, αποφάσισα να το εξετάσω, με βάση τα διδάγματα της Ιστορίας.

Εάν λοιπόν η ρήση αυτή ίσχυε το 1821, τότε που οποιαδήποτε πράξη αντίθετη στον οθωμανικό ζυγό φάνταζε ως παντελώς ανέφικτη και καταδικασμένη εξ υπαρχής, αν πίστευε κάτι τέτοιο ο Θ. Κολοκοτρώνης, ο Γ. Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Ο. Ανδρούτσος, ο Γ. Καραϊσκάκης και τόσοι άλλοι, δεν θα είχε γίνει η Ελληνική Επανάσταση του '21 που οδήγησε στη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Θα μου πει κάποιος ότι αυτοί δεν ήταν πολιτικοί αλλά ... οπλαρχηγοί

Εάν λοιπόν η ρήση αυτή ίσχυε το 1912, το '14, το '20 τότε που η μικρή ακόμη Ελλάδα έφτανε μέχρι τον Όλυμπο και η σκέψη και μόνο ότι θα μπορούσε να επεκταθεί απελευθερώνοντας (και όχι ... κατακτώντας !!) την πολύπαθη Μακεδονία μας, την ιστορική Θράκη, τις φέρουσες αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ακτές της Ιωνίας, στο μυαλό κάποιον έμοιαζε ουτοπική, εκτός από αυτό του Ε. Βενιζέλου, η Ελλάδα θα είχε μείνει στον Όλυμπο, η Θεσσαλονίκη, η Φλώρινα, η Αλεξανδρούπολη, η πόλη μας, δεν θα ήταν μέρος της ελληνικής επικράτειας.

Εάν η ρήση αυτή ίσχυε το 1940, τότε που οποιαδήποτε πράξη αντίθετη προς την πανίσχυρη στρατιωτικά Ιταλία και τον ανυπέρβλητο σύμμαχό της τη Γερμανία, φάνταζε ως καθαρή τρέλα, όταν κράτη όπως η Γαλλία είχαν "γονατίσει" εντός μηνός, αν πίστευε κάτι τέτοιο ο Ι. Μεταξάς και σύσσωμος ο Ελληνικός λαός, δεν θα είχαμε πει το ΟΧΙ που μας οδήγησε στο έπος του '40, δεν θα μιλούσαμε σήμερα υπερήφανοι για το έπος της Αλβανίας και (πιθανόν) ο κόσμος να ήταν σήμερα τελείως διαφορετικός.

Αν και ειπώθηκε λοιπόν από τον Όττο φον Μπίσμαρκ, το 1ο καγκελάριο της νεοσύστατης το 1871 Γερμανικής αυτοκρατορίας, τον άνθρωπο που (κατά πολλούς) αποτελεί το αρχέτυπο του ικανού, πραγματιστή και ραδιούργου πολιτικού ηγέτη, τον άνθρωπο που επίσης έχει πει το (όχι και τόσο γνωστό) «τα Βαλκάνια αξίζουν όσο τα κόκαλα ενός Πομερανού γρεναδιέρου», η ρήση αυτή εξυπηρέτησε, εξυπηρετεί και θα συνεχίσει να το κάνει, όλους εκείνους που ... απλά μας θέλουν να «καθόμαστε ήσυχα»

Και όσο εμείς, ο κάθε ένας μας ξεχωριστά και όλοι μαζί, δεν παραμερίσουμε τα προσωπικά μας μίση, τις καθημερινές μας ευκολίες, τις (αποδεκτές ως ένα βαθμό) προσδοκίες μας για μια εύκολη ζωή, για ... ανταλλάγματα επειδή στηρίξαμε (με όποιον τρόπο) αυτόν που πιστέψαμε ότι μπορεί να κάνει την διαφορά, τόσο αυτοί που μας εκπροσωπούν θα είναι τα ακριβή είδωλά μας στον καθρέφτη της ζωής μας,

ΨΕΥΔΟΔΙΛΗΜΜΑΤΑ



Το δίλημμα που εντέχνως έχει δοθεί προς επεξεργασία στον ελληνικό λαό και έχει να κάνει με την παραμονή της Ελλάδας στην Οικονομική & Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), ή με πιο απλά λόγια ... στο ευρώ, ή την επιστροφή μας στην δραχμή, έχει καταστεί το πιο ύπουλο όπλο στα χέρια όσων, με περισό θράσσος, ζητούν να επιβραβεύσουμε με την ψήφο μας τις πολιτικές που ακολούθησαν τα δύο τουλάχιστον προηγούμενα χρόνια.

Σε αυτό μου τον σχολιασμό, επιτρέψτε μου να είμαι καυστικός

Τα διλήμματα “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα”, “ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ”, και τόσα άλλα, έφεραν τη χώρα μας στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Κάθε φορά που το σύστημα κινδυνεύει, καταφεύγει σε εκβιασμούς. Η πρακτική του “μίλα ρε, αποφάσισε, θα ζήσεις ή θα πεθάνεις ?” κατεβάζουν τον πολιτικό διάλογο σε επίπεδο Ρωμαϊκής αρένας, όπου οι ψηφοφόροι-σκλάβοι θα πρέπει ή να αποποιηθούν τα πιστεύω τους ή να τους ... κατασπαράξουν τα άγρια θηρία !!

Το δίλημα “ευρώ ή δραχμή” ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Είναι ένα άθλιο κατασκεύασμα όσων έχουν ακέραιες τις ευθύνες της οικονομικής και ψυχολογικής εξαθλίωσης εκατομμυρίων ελλήνων, που αυτοκτονούν πλέον με ρυθμούς θρησκευτικής σέκτας που περιμένει “το τέλος των ημερών”.

Είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να επινοήσει πολιτικός νους, όχι απλά για να υφαρπάξει την ψήφο-εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών με μοναδικό σκοπό την αθώωση-επιβράβευση των πολιτικών εγκλημάτων που διέπραξε τις τελευταίες δεκαετίες εις βάρος της χώρας, αλλά και για να γλυτώσει τις δικές του, προσωπικές ευθύνες οι οποίες πλέον (το γνωρίζει) θα οδηγήσουν τόσο αυτόν, όσο και τους συνοδοιπόρους και παρατρεχάμενούς του, στην πολιτική, ηθική, ποινική και αστική τους δίωξη.

Μην τους αφήσετε, μην δίνεται βάση στους καταστροφολόγους που επιμένουν με κάθε μέσο, επικαλούμενοι θεούς και δαίμονες, πως εάν επιλέξετε να εμπιστευθείτε οποιουσδήποτε άλλους εκτός από τους ίδιους, θα πεινάσετε, θα καταστραφείτε, θα σας πάρουν το σπίτι, θα βγείτε σους δρόμους και θα ζητιανεύετε για ένα πιάτο φαγητό, θα χάσετε τις καταθέσεις σας (λέμε τώρα), θα ... θα ... θα ...

Αναζητήστε τα κυβερνητικά προγράμματα των κομμάτων που ζητούν την ψήφο σας, διαβάστε και συζητήστε τα, ζητήστε από τους υποψήφιους βουλευτές τους να σας τα εξηγήσουν, να σας δώσουν απαντήσεις που θα σας ικανοποιούν, που θα διασφαλίσουν το μέλλον των παιδιών και εγγονιών σας.

Η εκλογές της 17ης Ιουνίου, αποτελούν (ίσως) την τελευταία μας ευκαιρία για να στείλουμε όλους όσους μας υποχρέωσαν να σκύβουμε το κεφάλι σε κάθε Έπαρχο Πραιτοριανό κυβερνήτη Πόντιο Πιλάτο, που θα νίψει τας χείρας του με την πρώτη ευκαιρία που κάτι δεν θα πάει καλά, στον πολιτικό Καιάδα απ' όπου προήλθαν.